Informacja

Ostatnimi czasy zaśmiecam was moją małą biurokracją, jednak chciałabym, żeby nic nie rozgrywało się za zamkniętymi drzwiami. Dziś pojawiam się z niewesołą informacją: Casparow zrezygnowała ze stażu, a powodem okazał się brak czasu. Najmocniej przepraszam oczekujących na wykonanie zlecenia. Na chwilę obecną jestem zmuszona przenieść Was do Wolnej Kolejki, jednak mam nadzieję, że z czasem uda nam się Was przygarnąć i mimo to dostaniecie ocenę. Broz-Tito, Midori, Raylie, Aleey, gdy tylko nadarzy się taka okazja, zostaniecie ocenione według daty zgłoszenia.

Obecnie wszystkie oceniające pracują nad ocenami, nie obawiajcie się zastoju. 

Podsumowanie stażu Carrie i Siiri Vanwyngarden

Nie będzie chyba dla nikogo niespodzianką, że decyduję się z czystym sumieniem przyjąć dziewczyny na stałe. Obie wywiązały się z regulaminowej liczby ocen, które były konkretne i porządnie napisane. Angażują się w życie ocenialni, do ocenianych odnoszą się z szacunkiem i kulturą. W trakcie trwania ich stażu nie miałam żadnych problemów, gdy potrzebowałam się z nimi skontaktować. 

Od dziś na Wiedźmińskich Ocenach swoje usługi na stałe oferuje dwóch Wiedźminów i jedna Czarodziejka. Ruszamy na szlak! 

007 brudna-krew

– Sto pięćdziesiąt orenów i ani orena mniej. – Triss wydęła wargi i założyła ręce na piersi. Targowanie te dziady miały we krwi.

– Niech już będzie, psiamać! – warknął rozeźlony wójt i machnął swoją szeroką łapą. – Ale skóra ma być zdarta ze skalpem.

– A jak niechcący miecz omskie się na łeb poczwary? – zapytała od niechcenie kobieta i sprawdziła uprząż swojego konia.

– To niech się nie omsyka! Chędożone ghule. Żryć by tylko przyłaziły.

– Bywajcie, panie wójcie – powiedziała Triss, sadowiąc się na grzbiecie wierzchowca. – Wrócę przed świtem.

003 wcielenia-gnoma

Zobaczyła pod powiekami gwiazdy, gdy bestia cisnęła nią w ceglany mur. Triss jednak momentalnie musiała odskoczyć, by uniknąć spotkania ze szponiastymi łapami straszydła. Skrzywiła się na dźwięk przejeżdżających po ścianie pazurów. Przeciwnik Merigold był szybki i wyjątkowo sprytny. To zabawne, jak długo siedział  w starym młynie. Znał teraz wszystkie jego zakamarki i właśnie skorzystał ze swojej wiedzy. Wpełznął w jamę, by zaskoczyć Triss. Kobieta jednak pozostała czujna. Otarła pot z czoła i mocniej zacisnęła dłonie na klindze miecza. Czekała.

Deireath

Tak, właśnie tak dosadnie mam zamiar coś zakomunikować. Traktujemy Wiedźmińskie Oceny poważnie i uprzejmie prosimy, by powstrzymać się ze zgłaszaniem jawnych prowokacji lub blogów, które na siłę mają coś udowodnić. Nie jesteśmy w internecie od wczoraj i naprawdę mamy świadomość, jakim próbom poddawane są ocenialnie. Na przyszłość również pragnę poinformować, że nie przyjmuję do swojej kolejki żadnych blogów, które w jakikolwiek sposób wiążą się z realiami historycznymi. Na początku było kursywą, obecnie zastosowałam bold i niektórzy najwyraźniej prowokują mnie, by pojawiła się czcionka w rozmiarze 72.

Korzystając ze sposobności publikowania postu - kolejki stażystek są chwilowo zamknięte, jednak nie jest to stan pernamentny. Myślę, że w ciągu najbliższych kilku dni wszystko może ulec zmianie. Żegnam się ciepło i życzę wszystkim miłego wieczoru.

001 symfonia-sympatii

Noc była bardzo spokojna. Do uszu Triss nie dolatywały już nawet pijackie wrzaski z pobliskiej karczmy, które towarzyszyły jej przez ostatnie piętnaście minut. Wreszcie mogła się przygotować do zleconego zadania. Wypite eliksiry znacznie wyostrzyły zmysły myśliwego; była w stanie zareagować na najcichszy nawet dźwięk zwiastujący niebezpieczeństwo. Światło księżyca padło na klingę srebrnego miecza, który trzymała w dłoniach. Czekała. Wreszcie coś poruszyło się w wysokiej trawie i na polankę wpełzła poczwara, wlokąc za sobą sponiewierane ciało. Najpewniej jakiegoś nieostrożnego chłopa, który nierozważnie wylazł z chaty. Dźwięki mlaskania i ciche powarkiwania docierały do Triss, gdy kończyła swoje rozpoznanie.

Powitanie

 Ceádmil! W starej mowie znaczy to po prostu witaj. Mam nadzieję, że przybywszy w nasze strony nie odejdziesz rozczarowany. Rozejrzyj się, mamy czas. I chociaż dziś trwamy w wiecznym konflikcie, wszyscy są tutaj mile widziani. Masz jakieś zlecenie? Nie brak Ci gotówki w sakiewce? Świetnie! Ponoć na gościńcach rozpleniły się potwory. A na bestię nie ma nic lepszego niż stary dobry srebrny miecz.

Zaszło kilka zmian w Kodeksie oraz w kryteriach dla oceniających, jednak zakładka "Na szlaku" dorobiła się tylko poprawek kosmetycznych.